ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
latest

728x90

468x60

Ιερό μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων Αρχιερέων, Ευεργετών και Δωρητών



 Χθες Σάββατο 25 ανουαρίου 2020, τό σπέρας  Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, πλαισιούμενος πό τόν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Τεγέας κ.κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΝ και ερες τς πόλεως, τέλεσε Τρισάγιο στό μνμα τν μακαριστν προκατόχων του ρχιερέων, στό Κοιμητήριο το ερο Ναο Μεταμορφώσεως Σωτρος Τριπόλεως.

  Σήμερα Κυριακή, 26η ανουαρίου 2020ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας, κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, τέλεσε στόν Μητροπολιτικό ερό Ναό γίου Βασιλείου Τριπόλεως ρχιερατική Θεία Λειτουργία καί ερό Μνημόσυνο πέρ μακαρίας μνήμης καί αωνίου ναπαύσεως τν ειμνήστων ρχιερέων τν ρχιερατευσάντων στήν ερά Μητρόπολη Μαντινείας καί Κυνουρίας, τν ερέων τν ερατευσάντων εόρκως στόν Μητροπολιτικό ερό Ναό, ς καί πάντων τν κεκοιμημένων Εεργετν καί Δωρητν τοῦ ερο Ναο.





Κεκοιμημένοι ​Ἀρχιερεῖς:

ΙΩΑΚΕΙΜ, ρχιεπίσκοπος Τριπολιτσς, πρό το 1763.

ΑΝΘΙΜΟΣ, ρχιεπίσκοπος Τριπολιτσς, 1763-1770

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ, Μητροπολίτης μυκλν καί Τριπολιτσς, 1793-1817

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ, Μητροπολίτης Ρέοντος καί Πραστο, 1812-1852.
         Κατά τήν μαρτυρίαν το σοφοῦ Κωνσταντίνου Οκονόμου το ξ Οκονόμων γεννήθηκε κ γονέων Θεσσαλν ν Κωνσταντινουπόλει τήν 3ην κτωβρίου τοῦ τους 1787. Εσλθεν πό νεαρς λικίας ες τάς τάξεις το ερο Κλήρου καί πό τοΠατριάρχου Καλλινίκου το Ε΄ (α΄ 1801-1806, β΄ 1808) νεδείχθη Μέγας Πρωτοσύγκελλος τοΟκουμενικο Πατριαρχείου. πό δέ τοῦ Πατριάρχου ερεμίου το Δ΄ (1809-1813) τό τος 1812 ξελέγη Μητροπολίτης τς ερς Μητροπόλεως Ρέοντος καί Πραστοῦ (Κυνουρίας).  Διονύσιος το νήρ μέ φωτεινήν διάνοιαν, μπειρος καί δραστήριος. Προεπαναστατικς προετοίμασε τόν λαό τς παρχίας του, λλά καί τς Πελοποννήσου ν γένει, γιά τόν μεγάλο του Γένους γνα. Κατά δέ τούς χρόνους τς παναστάσεως πεστάλη πό τν λλήνων πρέσβυς ες τήν Κυβέρνηση τς πτανήσου, πιστρέψας κ τς ποστολς του ταύτης, λαβε νεργό μέρος ες τόν γνα το θνους, παρευρέθη ες τάς θνικάς Συνελεύσεις καί προσέφερε τάς πολυτίμους πηρεσίας του ν ατας. ντέδρασε καί γωνίσθηκε μετά πείσματος κατά τν πόψεων το Φαρμακίδου καί τς ντιβασιλείας περί τς νακηρύξεως το Ατοκεφάλου της κκλησίας το Βασιλείου τς λλάδος καί το χωρισμοτης πό το Οκουμενικο Πατριαρχείου καί διά τοτο συκοφαντήθη, κατετρέχθη καί ποικίλους πέστη διωγμούς. Διετέλεσε πί μίαν πενταετίαν (1853-1840) Πρόεδρος τς ερς Συνόδου τς κκλησίας τς λλάδος καί κολούθως Σύμβουλος ατς μέχρι τς ες Κύριον κδημίας του. πεβίωσε ν θήναις τήν 21ην ανουαρίου 1852 καί κηδεύθη δαπάναις τς Κυβερνήσεως
ἐν τῇ Ἱερᾷ ​Μονῇ ​Πετράκη.

ΔΑΝΙΗΛ,  πό κόβων, Μητροπολίτης Τριπολιτσς 1819-1831.

           Διαμαντής Παναγιωτόπουλος κατά κόσμον καλούμενος, γεννήθηκε ες τήν Δημητσάνα περί τό τος 1765. το συγγενής του Πατριάρχου Γρηγορίου το Ε΄ καί διετήρει Σχολεο ες τά Λαγκάδια τς Γορτυνίας. Τό τος 1814 ξελέγη πίσκοπος κόβων (Γορτυνίας) καί μεταβάς ες Κωνσταντινούπολη χειροτονήθηκε διαδοχικς ντός πεντήκοντα μερν Διάκονος, ερεύς καί ρχιερεύς, κατασταθείς κολούθως πίσκοπος κόβων. ς πίσκοπος  Δανιήλ πέφερε, διότι  παρχία του το πτωχή καί δέν παρεχε ες ατόν παρκτά μέσα συντηρήσεως καί, ς κ τούτου, δυσκολεύετο νά κπληρο τάς πρός τό Οκουμενικόν Πατριαρχεον ποχρεώσεις του καί, διά τόν λόγο ατόν, συνεχς δέχετο παρατηρήσεις καί μομφάς.  Πατριάρχης Γρηγόριος  Ε΄, τόν Δεκέμβριο το 1819 προήγαγεν τόν πίσκοπον κόβων Δανιήλ ες Μητροπολίτην Τριπολιτσς. πό τς νέας του καί πικαίρου ταύτης θέσεως  Δανιήλ προσέφερε πολλάς πηρεσίας ες τήν κκλησίαν καί τήν Πατρίδα. Τήν 18ην Μαρτίου 1821 συνελήφθη πό τν Τούρκων καί γκλεισθείς μετά λοιπν ρχιερέων καί Προκρίτων τς Πελοποννήσου ες τάς φυλακάς το Σεραγίου πέστη φοβεράν ξάμηνον δοκιμασίαν ν ατας. πελευθερωθείς κατά τήν λωσιν τς Τριπολιτσς, λαβεν νεργόν μέρος ες τόν ερόν το θνους γνα καί ερισκόμενος μέσα ες τάς συγκρούσεις καί τά πάθη διαδραμάτισε σπουδαιότατον ρόλον συμφιλιωτο καί συμβούλου, «να τό θνος τό γιον τν Χριστιανν μή ποτυφλωθέν πάγη ες πώλειαν», ς διεκήρυττε. Διεδραμάτισεν πίσης καί πρωτεύοντα κκλησιαστικόν ρόλον καί κατά τήν Καποδιστριακήν ποχή διορισθείς πό το Κυβερνήτου μέλος τς πενταμελος πιτροπς,  ποία περιηγήθη τήν Πελοπόννησον καί μελέτησε κ το πλησίον τήν κκλησιαστική κατάσταση. πεβίωσε στήν Τρίπολη τήν 10η κτωβρίου 1831.

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ,  πό πρώην Τριπολιτσς, Μητροπολίτης Τριπολιτσς, 1833-1846.

                    Κατήγετο κ Κωνσταντινουπόλεως καί πηρετοσε ς προϊστάμενος το ν Κωνσταντινουπόλει ερο Ναο το γίου Μην ψωμαθείας. πό το Πατριάρχου Κυρίλλου το ΣΤ΄ κατά τόν Μάιο το 1917 ξελέγη Μητροπολίτης τς ερς Μητροπόλεως μυκλν καί Τριπολιτσς. Κατασταθείς ες τόν θρόνο τς Τριπολιτσς παρέμεινε ν ατ μέχρι τό θέρος το 1819, τε νεπλάκη ες τήν περίεργον πόθεσιν το γάμου το ν στρει εροδιάκονου καί Διδασκάλου Προκοπίου Καρτσιώτη καί κατεδικάσθη πό τοΟκουμενικο Πατριαρχείου, κηρυχθείς κπτωτος του Μητροπολιτικο θρόνου τς Τριπολιτσς.  Διονύσιος παρέμεινε κπτωτος μέχρι τήν 8ην Σεπτεμβρίου το 1833, τε διά το π' ριθ. 33/1833 Βασιλικο Διατάγματος ποκατεστάθη ες τόν χηρεύοντα θρόνο τς Τριπολιτσς μέ τό τίτλο Τεγεάτιδος Μαντινείας καί Μεγαλοπόλεως. πεβίωσε ν Τριπόλει τό τος 1846.

ΘΕΟΦΑΝΗΣ  Σιατιστεύς, ρχιεπίσκοπος Μαντινείας καί Κυνουρίας, 1852-1868.

           γεννήθη ες τό χωρίο Σελίτσα τς Σιατίστης. σπούδασεν ν Κυδωνίαις τς Μικρς σίας παρά τ σοφ ΚληρικΓρηγορί Σαράφ. Κατά τήν μεγάλη λληνική πανάσταση το 1821 λαβε μέρος ες τήν Κασσάνδραν ς πολεμιστής καί γραμματεύς τομμανουήλ Παππ, κατελθών δέ κολούθως ες τήν Νότιον λλάδα, συμμετεχε στούς κατά ξηρά καί θάλασσα γνες το θνους. Μετά τήν πελευθέρωση, εσλθε ες τάς τάξεις τοερο Κλήρου καί διωρίσθη Διδάσκαλος τοσχολείου τν Σπετσν. γένετο κατ' ρχάς δεύτερος καί κολούθως πρτος Γραμματεύς τς ερς Συνόδου ες ντικατάσταση τοΘεοκλήτου Φαρμακίδου. Τήν 21ην κτωβρίου το 1852 ξελέγη ρχιεπίσκοπος τς νιαίας πλέον ρχιεπισκοπς Μαντινείας καί Κυνουρίας καί παρέμεινε ν ατ μέχρι το θανάτου του, πισυμβάντος τήν 3ην Μαρτίου το 1868. Διά Διαθήκης του κατέλειπε τήν περιουσία του ες τούς ερούς Ναούς τς Τριπόλεως καί ες Φιλανθρωπικά δρύματα.  φημερίδα ΑΙΩΝ γράφει: «Ες κ τν λίγων ερωμένων τν μετεχόντων συστηματικωτέρας παιδείας τήν ποχή κείνην πρξε  Θεοφάνης. Παρευρίσκετο πανταχο καί κατά ξηράν καί κατά θάλασσαν συγκινδυνεύων μετά τν οιδίμων προμάχων το θνους, χρησιμοποιν τάς γνώσεις του π' φελεί τς Πατρίδος. ς πίσκοπος σκόρπισεν, δωκε τος πένησι πσαν τήν περιουσίαν του καί ζήλωσε καί μετά θάνατον νά καταλίπ γαθήν νάμνησιν εεργέτης φανείς».

ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ Α΄, ρχιεπίσκοπος Μαντινείας καί Κυνουρίας, 1869-1903.

            Κατά κόσμον Θεμιστοκλής Βίμπος, γγενήθη στήν θήνα τήν 10ην Σεπτεμβρίου 1832. φοίτησε ες τήν κατά τούς χρόνους κείνους δρυθεσαν Ριζάρειον ερατικήν Σχολήν καί κολούθως πεστάλη πό τς λληνικς Κυβερνήσεως ες τήν Ρωσία, νθα φοίτησε ες τήν Θεολογικήν καδημίαν το Κιέβου πρτον καί ες τήν τοιαύτην τς Πετρουπόλεως κολούθως. κ τς Πετρουπόλεως μετέβη ες τήν Λειψίαν, ν τ ποί σπούδασε τήν βραϊκήν γλσσαν καί εδικεύθη ες τήν ρμηνευτικήν Θεολογίαν. Τό τος 1860 διωρίσθη Καθηγητής τς Θεολογικς Σχολς το Πανεπιστημίου θηνν καί τό τος 1866 εσλθεν ε τάς τάξεις το ερο Κλήρου, χειροτονηθείς Διάκονος καί ερεύς. Τήν 25ην ανουαρίου 1869 χειροτονήθη ρχιεπίσκοπος τς ερς ρχιεπισκοπς Μαντινείας καί Κυνουρίας.  χειροτονία του γένετο ν τερ Να τς γίας Ερήνης, συλλειτουργοντος καί το γέροντος ερέως πατρός του. φημερίδα τς ποχς γράφει: «πόσον εδομεν εφραινόμενον καί γαλλόμενον τόν Πρεσβύτερον Σπυρίδωνα Βίμπον, στις ς πλούς ερεύς συνέπραττε κατά τήν εροτελεστίαν τς χειροτονίας τοῦ πρωτοτόκου υο του ες ρχιεπίσκοπον Μαντινείας καί Κυνουρίας».  Θεόκλητος Βίμπος διεκρίθη τόσον διά τήν μόρφωσίν του, σον καί διά τήν πολυποίκιλον καί πολύπλευρον δρσιν του καί γένετο μία εραρχική φυσιογνωμία,  ποία κατέλαβεν ξέχουσαν θέσιν ες τήν κκλησίαν τς λλάδος. πεβίωσε ν θήναις τήν 30ην Δεκεμβρίου 1903.

ΓΕΡΜΑΝΟΣ Α΄, Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας 1906-1944.

             Γερμανός Μεταξς γεννήθηκε τό τος 1869 ες τό χωρίον σπρογέρακας τς Κεφαλληνίας. Μετά τάς γκυκλίους σπουδάς του ν Κεφαλληνί νεγράφη ες τήν Θεολογικήν Σχολήν τς Χάλκης ν Κωνσταντνουπόλει, λόγω μως καταστρεπτικν σεισμν,  Σχολή τς Χάλκης παυσε λειτουργοσα, καί ς κ τούτου πρός συμπλήρωσιν τν σπουδν του μετέβη ες τήν Ρωσίαν καί φοίτησε ες τήν Θεολογικήν καδημίαν το Κιέβου. Τό τος 1892 χειροτονηθείς Διάκονος καί Πρεσβύτερος τοποθετήθη φημέριος του ερο Ναο τς λληνικς Πρεσβείας ν Σόφι τς Βουλγαρίας. πιστρέψας κολούθως ες τήν λλάδα, γένετο εροκρυξ τς ερς Μητροπόλεως Κυθήρων, τό δέ τος 1901 διορίστηκε Γραμματεύς καί ν συνεχεί ρχιγραμματεύς τς ερς Συνόδου τς κκλησίας τς λλάδος. Τήν 12ην κτωβρίου 1906 χειροτονήθη πίσκοπος καί κατεστάθη Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας. ν τ ερ Μητροπόλει Μαντινείας καί Κυνουρίας νέπτυξε πλούσια κκλησιαστική δραστηριότητα. Καθιέρωσε τήν μνήμην τν γίων Νεομαρτύρων Δημητρίου καί Παύλου ς ορτή πανδήμως τελουμέμην ν Τριπόλει, δρυσε Φιλοπτώχους δελφότητας, Σχολάς πόρων Κορασίδων, ρφανοτροφεα καί Σχολεα ν τας ερας Μονας πάνω Χρέπας καί Καλτεζν. Συμμετασχν ες τό γνωστόν νάθεμα, κηρύχθη τό 1917 κπτωτος τοθρόνου του καί ξωρίσθη ες τήν εράν Μονήν Ταλλαντίου τς ργολίδος. Μετά τήν πιστροφή μως το Βασιλέως καί τήν ποκατάσταση τς μαλότητας ες τήν χώρα ποκατεστάθη καί οτος τό 1923 ες τόν θρόνο του, που παρέμεινε μέχρι τς μέρας το θανάτου του, πισυμβάντος ν Τριπόλει τήν 7ην Δεκεμβρίου 1944.

ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ,  πό Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως, Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας, 1945-1949.

              Κατά κόσμον Πέτρος Τζαβάρας, κ Βαλτετσίου καταγόμενος, γεννήθη τό τος 1888. Διάκονος καί ερεύς χειροτονήθη πό το Μητροπολίτου δρας Προκοπίου τό τος 1914. Διετέλεσε Καθηγητής τν Θρησκευτικν, φημέριος ν τ ερ Να γίου Παύλου θηνν καί γούμενος τς ερς Μονς Πεντέλης. Τό τος 1934 ξελέγη καί χειροτονήθηκε Μητροπολίτης τς ερς Μητροπόλεως Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως, παραμείνας ν ατ μέχρι το τους 1945, τε μετετέθη ες τήν εράν Μητρόπολιν Μαντινείας καί Κυνουρίας. Καίτοι ποίμανε τάς Μητροπόλεις ταύτας κατά τήν περίοδο τν δυσχερν διά τό θνος στιγμν, ν τούτοις προσέφερε σπουδαίας πηρεσίας ες τούς κατοίκους τούτων. ν Τριπόλει παρέμεινε μέχρι το τους 1949, τε κλήθη νά ποιμάν τήν εράν Μητρόπολιν Κορινθίας.  Προκόπιος το εράρχης σχυρς θελήσεως, καταπόνητος καί εθαρσής, γνώστης τν διοικητικν προβλημάτων τς κκλησίας, πέδειξε γωνιστικότητα ες τά κάστοτε νακύπτοντα κκλησιαστικά θέματα, περαμυνόμενος πάντοτε το συμφέροντος τς κκλησίας ες βάρος πολλάκις καί το τομικο του κύρους. Ὁ Θεός, μως, οδε καί τό φρόνημα καί τήν προαίρεση το εράρχου τούτου καί ες τά κκλησιαστικά ζητήματα διά τά ποα κατεκρίθη. ξεδήμησε πρός Κύριον τήν 3ην Δεκεμβρίου 1964.

ΓΕΡΜΑΝΟΣ Β΄,  πό Κεφαλληνίας, Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας, 1951-1964 (Ρουμπάνης).

             κατά κόσμον Γεώργιος Ρουμπάνης γεννήθηκε στό Πικέρνι Μαντινείας τό 1880. φοίτησε στό Γυμνάσιο τς Τριπόλεως καί ν συνεχεί ποφοίτησε πό τή Θεολογική Σχολή θηνν τό 1908. κάρη Μοναχός ν τ ερᾷ Μονή Βαρσν πό τόν μακαριστό προκάτοχό του Γερμανό Μεταξ. Διάκονος χειροτονήθηκε τό 1909, τοποθετήθηκε Δ/ντής τς ερατικς Σχολς Τριπόλεως καί εροκρυξ τς Μητροπόλεως. Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε τό 1910 πό το δίου ρχιερέως. πηρέτησε ς Στρατιωτικός εροκρυξ, συνόδευσε τό 11ο Σύνταγμα Πεζικο στούς Νικηφόρους Πολέμους το 1912-1913. ρχιγραμματέας τς ερς Συνόδου πό τό 1921 μέχρι τό 1924 καθώς καί πό 1927 μέχρι τό 1934. Στίς 14 ουνίου 1934 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Κεφαλληνίας. Στίς 25 Σεπτεμβρίου 1951 κενωθείσης τς ερς Μητροπόλεως Μαντινείας ξιώθηκε νά ποιμάντόν ελογημένο λαό τς διαιτέρας ατοΠατρίδος. ξελέγη Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας τό τος 1951, τήν 26ην κτωβρίου 1951 γινε  νθρόνισή του στήν στορική Τριπολιτσά. Μετά τήν δεκατριετή θεοφιλ ποιμαντορία του πεδήμησεν πρός Κύριον τήν 21 ανουαρίου 1964 στήν θήνα καί κηδεύτηκε πανδήμως στήν Τρίπολη. νέπτυξε πλούσια κκλησιαστική καί θνική δράση, ξέχουσα προσωπικότητα στήν εραρχία τς κκλησίας τς λλάδος μέ κρος καί βαρύνουσα γνώμη. Προσωπικότητα ξεχωριστή,  ποία φερε πάντοτε τήν σφραγδα τς κρας συντηρητικότητος.

ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ Β΄, Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας, 1965-1995 (Φιλιππαος).

           κατά κόσμον Νικόλαος Φιλιππαος γεννήθηκε στόν Πειραι τό 1918 πό γονες καταγομένους κ Ναυπλίου. Σπούδασε Νομική καί Θεολογία στό Πανεπιστήμιο θηνν. κάρη Μοναχός στή Μονή Ταξιαρχν πιδαύρου τήν 4η Δεκεμβρίου 1941 καί χειροτονήθηκε Διάκονος στίς 6 Δεκεμβρίου 1941 πό το Μητροπολίτου ργολίδος ωάννου Παπασαράντου καί πηρετήσας πό τό 1941 ως τό 1945 ς Διάκονος, εροκρυξ καί πάλληλος στά Γραφεα τς Μητροπόλεως ργολίδος. χειροτονήθη Πρεσβύτερος τόν πρίλιο το 1945 πό το Μητροπολίτου ργολίδος γαθονίκου Παπασταματίου. πηρέτησε ς φημέριος, στρατιωτικός εροκήρυκας, Γραμματέας καί ρχιγραμματέας τς ερς Συνόδου. Μετεξεπαιδεύθη πί τριετίαν ες Παρισίους στό Κανονικό Δίκαιο. Στίς 21 Νοεμβρίου 1965 στόν ερό Ναό γίου λεξάνδρου Παλαιο Φαλήρου χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας. κοιμήθη στίς 9 ανουαρίου 1995 στήν Τρίπολη, που καί τάφη.

                                                                                      
   +π. Ι.Σ.








« PREV
NEXT »