Slider[Style1]

Style2

Για κρατήσεις στο +30 27550 52720

Style3[OneLeft]

Style3[OneRight]

Style4

Style5[ImagesOnly]

Style6

Κάτω από έναν λαμπρό ανοιξιάτικο ήλιο, απολαμβάνουμε, με τα κιάλια κρεμασμένα στον λαιμό, έναν χαλαρό περίπατο, στον χωμάτινο δρομάκο που «τρέχει» ανάμεσα στους καλαμιώνες και παράλληλα με τις όχθες της λίμνης Μουστού, με κατεύθυνση προς την ακτή Πόρτες.
Πανδαισία χρωμάτων και ήχων συντροφεύουν κάθε μας βήμα, σε αυτόν τον πραγματικά ευλογημένο τόπο.
Η περιοχή θεωρείται ιδανική για παρατήρηση πουλιών (birdwatching), καθώς λευκοτσικνιάδες, σταχτοτσικνιάδες, χαλκόκοτες, σκουφοβουτηχτάρια κ.ά. κολυμπούν στο ατάραχο νερό ή κυνηγούν στα βαλτόνερα, σε μικρή απόσταση από τον δρόμο.
Στο σημείο όπου οι πλαγιές του Πάρνωνα γέρνουν σκαλί σκαλί προς το γαλάζιο του Αργολικού κόλπου, στην περιοχή που προσδιορίζεται ανάμεσα στα λιμανάκια του Παράλιου Αστρους και του Αγίου Ανδρέα, ξεπροβάλλει η γαλάζια επιφάνεια της μικρής λίμνης Μουστού, με το υφάλμυρο νερό.
Η περιοχή αποτελεί καταφύγιο σημαντικού αριθμού αποδημητικών πουλιών, κυρίως κατά το διάστημα της ετήσιας μετανάστευσής τους, αλλά και βασικό τόπο ξεχειμωνιάσματος -λόγω ήπιου κλίματος.
Η λίμνη Μουστού και το παρακείμενο έλος έχουν ενταχθεί στο διευρυμένο Οικολογικό Πάρκο Πάρνωνα – Μουστού, υπάγονται στο δίκτυο περιοχών «Natura 2000» και θεωρούνται δικαιολογημένα από τα κρυφά οικολογικά διαμάντια της ανατ. ακτής της Πελοποννήσου.
Η παραλία Πόρτες, που εκτείνεται νότια του λιμανιού του Παράλιου Αστρους, αναπτύσσεται εκεί που τελειώνουν οι βάλτοι της λίμνης και θεωρείται μια από τις καλύτερες ακτές της περιοχής.
Η παραλία οφείλει το όνομά της στα έργα (πόρτες) αποστράγγισης των ελών της περιοχής στη θάλασσα που έγιναν επί Οθωνα.
Με αφετηρία την αρχή του χωμάτινου δρόμου, που ξεκινά από τις πηγές που τροφοδοτούν με νερό τη λίμνη ώς την παραλία, δεν θα χρειαστεί να διανύσετε πάνω από 2 χιλιόμετρα.
Μια διαδρομή που προτιμότερο είναι να την κάνετε με τα πόδια ή με ποδήλατο -καθώς έχει μηδενικές κλίσεις.

Παραλία Αγίου Ανδρέα, όπως παλιά…

Η ανατολική ακτή της Πελοποννήσου ξεδιπλώνεται σε μήκος δεκάδων χιλιομέτρων αποκαλύπτοντας στη δαντέλα της ένα πλήθος από μικρούς και μεγαλύτερους όρμους, λευκές αμμουδιές, κοφτερά βράχια, γκρεμούς και ενδιαφέροντα παραθαλάσσια χωριουδάκια.
Το οδοιπορικό μας στον πανέμορφο αυτόν τόπο ξεκινά νότια της λιμνούλας του Μουστού και ολοκληρώνεται στη ναυτική πολιτεία του Λεωνιδίου.
Πρώτη στάση θα είναι το ψαρολίμανο του Αγ. Ανδρέα, που, σε σύγκριση με το γειτονικό Παράλιο Αστρος, κατάφερε στην πορεία των χρόνων και διατήρησε τη νησιωτική γαλήνη του.
Δύο ψαροταβέρνες, το μικρό αγκυροβόλιο και μια απλωτή βοτσαλιά στα βόρεια, απαρτίζουν το παραθαλάσσιο σκηνικό, ιδανικό για ηρεμία και χαλάρωση.
Λίγο βορειότερα απλώνεται το Χερονήσι, μια θαυμάσια εκτεταμένη ακρογιαλιά με ψιλό βότσαλο και διάφανα νερά, όπου την προσοχή τραβά ο ερειπωμένος ανεμόμυλος πάνω στην ακροθαλασσιά.
Λόγω των τοπικών ανέμων, η παραλία αυτή είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στους οπαδούς του wind surf και kite surf.
Νοτιότερα, σε μια βραχώδη πευκόφυτη προεξοχή της γης υπάρχουν υπολείμματα κυκλώπειου τείχους του 5ου και 4ου π.Χ. αιώνα, που κατά πάσα πιθανότητα προστάτευαν την αρχαία πόλη Ανθήνη.
Από τον Αγιο Ανδρέα ο δρόμος αφήνει για λίγο την ακτή και περιπλανιέται ανάμεσα στους ελαιώνες. Θάλασσα θα δούμε ξανά στο ύψος της ακτής Ρεπόντινα και του νεόδμητου Αρκαδικού Χωριού.
Στη συνέχεια της προς Νότο πορείας, η τοπιογραφία ξεδιπλώνεται συναρπαστικά ευχάριστη έως τη ναυτική πολιτεία του Λεωνιδίου και μας αποκαλύπτει τις ακρογιαλιές Κρυονέρι, Τσερφό και φυσικά το εξωτικό Ζαρίτσι.
Το βλέμμα χορταίνει μικρές μαγευτικές «αγκαλιές» με άμμο και βοτσαλάκι, πεύκα και πλατάνια που φτάνουν ώς το κύμα.
Η περιοχή, λόγω της εύκολης πρόσβασης, είναι ιδιαίτερα δημοφιλής τους καλοκαιρινούς μήνες. Ωστόσο, τώρα, με την άνοιξη να στολίζει με έντονα χρώματα κάθε γωνιά των βράχων μέχρι το ακροθαλάσσι, σίγουρα φαντάζει σαγηνευτική.
Αν ο καιρός είναι καλός, μπορείτε να τολμήσετε ακόμα και μια βουτιά στα κρύα νερά του Μυρτώου πελάγους!

Τυρός, τσακώνικη ψυχή

Η Παραλία Τυρού ή καλύτερα των Τυροσαπουνακαίικων όπως μας πληροφορεί η πινακίδα στην άκρη του δρόμου, ξεπροβάλλει στον ορίζοντα έπειτα από μια απότομη στροφή.
Το όνομα της περιοχής διατηρήθηκε αδιάλειπτα ίδιο, από την αρχαιότητα και μάλλον προέρχεται από τον θεό Απόλλωνα Τυρίτη ή Τυρίτα, που ήταν προστάτης των κτηνοτρόφων και των παραγωγών γάλακτος και τυριού.
Ελάχιστα λείψανα του ιερού του έχουν έρθει στο φως στην ορεινή περιοχή που αναπτύσσεται ανάμεσα στα χωριά Πέρα Μελανά και Σαπουνακαίικα.
Ο Τυρός, κατά την αρχαιότητα, ήταν ένα από τα στρατηγικά λιμάνια της κραταιάς Σπάρτης, εδώ στην ανατολική ακτή του Μοριά.
Στην ευρύτερη περιοχή, ομιλείται ακόμα και σήμερα η τσακωνική διάλεκτος, η οποία προέρχεται από την αρχαία δωρική διάλεκτο, κάτι που μας το θυμίζουν οι ευμεγέθεις ταμπέλες με τσακώνικες φράσεις και ρήσεις που έχουν στηθεί στην παραλία του Τυρού, αλλά και στο γειτονικό Λεωνίδιο.
Ο νεόδμητος οικισμός των Τυροσαπουνακαίικων απλώνεται κατά μήκος της ακτής και από ψηλά τουλάχιστον μοιάζει ειδυλλιακός.
Βέβαια, τίποτα εδώ πια δεν είναι όπως παλιά, αφού μέσα σε ελάχιστα χρόνια το γραφικό ψαράδικο λιμάνι μετατράπηκε σε πολυσύχναστο καλοκαιρινό θέρετρο.
Ευτυχώς, η καταλυτική παρουσία του βαθυγάλαζου Μυρτώου πελάγους έρχεται να αμβλύνει τις όποιες αρνητικές εντυπώσεις της έντονης οικοδομικής και άναρχης δραστηριότητας.
Κατά μήκος της βοτσαλωτής και παντελώς ήσυχης αυτήν την εποχή ακτής, αναπτύσσεται ο παραλιακός δρόμος που διατρέχει σχεδόν απ’ άκρη σ’ άκρη τον οικισμό.
Εδώ υπάρχουν άφθονα μικρά ξενοδοχεία, συγκροτήματα ενοικιαζόμενων δωματίων και παραλιακές ταβέρνες.
Το καλοκαίρι στήνεται ένα οικογενειακό παρεΐστικο σκηνικό, καθώς ξενοδοχεία, εστιατόρια, καφετέριες, το ένα πλάι στο άλλο, διευκολύνουν στο έπακρο τις ελάχιστες μετακινήσεις.
Ενδιαφέροντα είναι και τα μεσόγεια χωριά Ανω - Κάτω Τυρός και Σαπουνακαίικα, που απολαμβάνουν τη θέα του Μυρτώου πελάγους, σκαρφαλωμένα στα βράχια του Πάρνωνα, μόλις 2-3 χιλιόμετρα από την ακτή.
Στους χαμηλούς λόφους και στις βραχώδεις ακτές, νοτιότερα από την απλωτή παραλία των Τυροσαπουνακαίικων, ξεχωρίζουν, ανάμεσα στους γκρεμούς και στην πυκνή βλάστηση της μεσογειακής μακίας, οι μικροσκοπικές, αλλά εκπληκτικές ακρογιαλιές με τα τιρκουάζ νερά, της Λυγαριάς, του Κάστρου και του Κίσακα.
Σε διάφορα σημεία της απόκρημνης ακτής υπάρχουν σκόρπια πάνω στα βράχια ανακαινισμένοι ανεμόμυλοι, αλλά και σύγχρονες εξοχικές κατοικίες.
Ευτυχώς ακόμη η κατάσταση δεν έχει ξεφύγει και όλες αυτές οι νεόδμητες κατασκευές δεν προσβάλλουν αισθητικά την ξεχωριστή μεσογειακή τοπιογραφία.
Βέβαια, η ζήτηση γης από αλλοδαπούς είναι ολοένα αυξανόμενη, αφού δεν είναι λίγοι οι Βορειοευρωπαίοι που ονειρεύονται ένα εξοχικό λουσμένο στο φως και θέα το καταλυτικό γαλάζιο του Αιγαίου.

Πεζοπορία στον Πάρνωνα

Στην ευρύτερη ορεινή περιοχή του Πάρνωνα έχουν καθαριστεί αρκετά χιλιόμετρα παλιών παραδοσιακών μονοπατιών, τα οποία αποτελούν ιδανικό πεδίο για υπέροχες -ιδίως αυτήν την εποχή- πεζοπορικές διαδρομές.
Εντελώς ενδεικτικά να αναφέρουμε το θαυμάσιο μονοπάτι που συνδέει το χωριό Σαπουνακαίικα με το χωριό Πέρα Μελανά και συνεχίζει προς Λεωνίδιο.
Σχεδόν σε όλο το μήκος της θαυμάσιας αυτής πεζοπορικής διαδρομής, οι περιπατητές έχουν την τύχη να απολαμβάνουν τις κατάφυτες ράχες του Πάρνωνα, αγναντεύοντας συνάμα και το ανοιχτό γαλάζιο του Μυρτώου Πελάγους.
Από Πέρα Μελανά, το μονοπάτι τραβά προς το χωριό Πραματευτής και κατηφορίζει προς το Λεωνίδιο.

Συντάκτης: 




«
Next
Νεότερη ανάρτηση
»
Previous
Παλαιότερη Ανάρτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια: